02:07:09 - 20.09.2017

Menu

Kontakt

05-500 Piaseczno
ul. Wojska Polskiego 28 lok. 9
tel. 022 122-62-22/23
fax. 022 122-62-27
kom. 0 513-198-945
biuro@br-omega.pl

Zabezpieczenie płatności a koszty uzyskania - zmiany w PIT i VAT 2013 Email

Nowelizacja ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wprowadza od dnia 1 stycznia 2013 r. zmiany w zakresie bezpieczeństwa podejmowanych transakcji.

Przepisy przejściowe

Zmiany mają zastosowanie do kwot wynikających z dokumentów, które zostały zaliczone do kosztów przed 1 stycznia 2013 r. i których termin płatności upływa po 31 grudnia 2012 r. Faktura wystawiona 1 grudnia 2012 r., na której wskazano termin zapłaty na 2013 r. rozliczana będzie zatem już według nowych zasad. Zgodnie jednak z interpretacją Ministerstwa Finansów zastosowanie przepisów znajduje zastosowanie dopiero do kosztów powstałych po 1 stycznia 2013 r. (nie wynika to jednak bezpośrednio z przepisów ustawy.

Zgodnie z ustawą o podatku dochodowym po 1 stycznia 2013 r. prawo do rozliczania kosztu będzie pośrednio związane z dokonaniem terminowo zapłaty za świadczenie.

Nie zmienia się podstawowy termin księgowania kosztu, jest nim w zależności od podmiotu:

  • Data wystawienia dokumentu księgowego lub
  • Data uzyskania przychodu – w przypadku kosztów bezpośrednio związanych z przychodami u rozliczający się memoriałowo,
  • Data ujęcia dokumentu w księgach rachunkowych – u prowadzących pełne księgi.

Pierwotne ujęcie w kosztach nie jest obecnie związane z uregulowaniem płatności. Obecnie od 1 stycznia 2013 r. nieopłacenie księgowanych w kosztach wydatków spowoduje – że podatnik będzie zobowiązany wykreślić wydatek, a tym samym skorygować zapisy w ewidencjach.

Zatem:

  • Pierwotnie można księgować wydatek w kosztach nawet bez uregulowania zapłaty,
  • Wtórnie niezbędne będzie wyksięgowanie go w przypadku niezapłacenia za rozliczony już podatkowo koszt.

Wyksięgowanie wydatku z kosztów nie jest konieczne, jeśli zapłata nastąpi nie później niż w terminie 30 dni od terminu płatności, jeśli jest on nie dłuższy niż 60 dni lub przy terminie płatności przekraczającym 60 dni – jeżeli zapłata nastąpi w terminie 90 dni od terminu zaliczenia kwoty wynikającej z faktury, rachunku lub innego dokumentu wynikającego z umowy między stronami do kosztów uzyskania przychodów.

Postępowanie kontroli własnego rozliczenia podatkowego nierzetelnego (niepłacącego) podatnika zawsze powinno przybrać dwa etapy:

  • Sprawdzenia jaki był termin płatności:
    • jeśli termin płatności wynosił powyżej 60 dni, wówczas można bez negatywnych konsekwencji podatkowych nie regulować zapłaty przez 90 dni od daty zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów,
    • jeśli termin płatności był nie dłuższy niż 60 dni, wówczas można bez negatywnych konsekwencji podatkowych nie regulować zapłaty przez 30 dni od daty upływu terminu płatności;

Korekty kosztów dokonuje się w miesiącu w którym upływa:

  • 90 dzień od daty zaliczenia wydatku do kosztów – w przypadku terminu płatności dłuższego niż 60 dni,
  • 30 dzień od daty upływu terminu płatności – w przypadku – jeśli został on wyznaczony w terminie nie dłuższym niż 60 dni

Uwaga

Brak terminu płatności na dokumentach

Zdarza się często, że strony nie zawrą w umowie oraz na fakturze terminu płatności. Pojawia się wówczas problem, gdyż płatności należy dokonać niezwłocznie po wezwaniu dłużnika do jej dokonania, nie później niż w terminie wskazanym w wezwaniu. Oznacza to, że nie można formalnie określić terminu płatności lub że zaczyna on biec od daty doręczenia podatnikowi wezwania zapłaty (art. 455 Kodeksu cywilnego).

Korekta kosztów

Korekta przebiega w następujący sposób:

  • Korygowaną kwotą obniża się wartość kosztów,
  • Jeżeli podatnik nie poniósł kosztów lub jeżeli są one mniejsze niż kwota, o którą powinno się je zmniejszyć – należy podwyższyć wartość przychodu.

Korekty dokonuje się w miesiącu, w którym mija termin odpowiednio 30 dnia od daty płatności lub 90 dnia od dnia zaliczenia wydatku do kosztów.

Przykład - zapłata w terminie płatności ustalonym na czas nie przekraczający 60 dni

Na rzecz podatnika wykonano dostawę towarów do sklepu. Zgodnie z umową płatność miała nastąpić nie później niż w terminie 50 dni od daty dostawy towarów. Towary wydano 15.01.2013 r., fakturę wystawiono w terminie 22 01.2013 r.

Nabywca zaksięgował koszt w dacie 22.01.2013 r. (w dacie wystawienia dokumentu księgowego), nie dokonał płatności w terminie 50 dni, czeka kolejne 40 dni z zapłatą.

Koszt powinien zostać wyksięgowany z upływem 30 dnia od upływu 50 dni – zatem:

6 luty – termin 50 dni od daty dostawy,

8 marca – 30 dzień po upływie terminu zapłaty - termin wyksięgowania wydatku z kosztów.

Przykład – zapłata w terminie płatności ustalonym na czas powyżej 60 dni

Na rzecz podatnika wykonano dostawę towarów do sklepu. Zgodnie z umową płatność miała nastąpić nie później niż w terminie 80 dni od daty dostawy towarów. Towary wydano 15.01.2013 r., fakturę wystawiono w terminie 22 01.2013 r.

Nabywca zaksięgował koszt w dacie 22.01.2013 r. (dacie wystawienia dokumentu księgowego). Nie reguluje zapłaty, stąd w miesiącu w którym upływa 90 dzień od daty zaksięgowania kosztu ma obowiązek wyksięgować koszt. Datą wyksięgowania kosztu będzie zatem 22 kwiecień.

Uregulowanie należności po ich wyksięgowaniu spowoduje prawo do zwiększenia kosztów w miesiącu ich uregulowania. Nie ma możliwości zmniejszenia wartości przychodów, a jedynie podwyższenia kosztów.

W przypadku wydatków rozliczanych standardowo później niż termin 30 i 90 dni (np. koszty bezpośrednio związane z przychodem, gdy przychód wystąpi później niż te daty) – rozlicza się je zgodnie z dotychczasowymi zasadami, jednak nie wcześniej niż w miesiącu uregulowania płatności.

Przy płatnościach częściowych – zwiększenie kosztów następuje wyłącznie w takiej części, jaką uregulowano, a nie całej kwoty z faktury.

 

Środki trwałe i odpisy amortyzacyjne

W przypadku nabycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych korekty dokonuje się o wartość dokonanych odpisów amortyzacyjnych w tej części, które podatnik zaliczył do kosztów poprzez odpisy amortyzacyjne. Jeżeli termin 30 dni lub odpowiednio 90 dnia upływa nie później niż w miesiącu następującym po miesiącu wprowadzenia środków trwałych do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych do kosztów zalicza się odpisy w części, w jakiej ich cena nabycia lub koszt wytworzenia zostały uregulowane w powyższych terminach. Jeżeli nastąpiło ono później, to podatnik zwiększa koszty o całą wartość odpisów amortyzacyjnych, które nie zostały rozliczone w terminie ze względu na brak uregulowania płatności. W dalszym okresie korzystania ze środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej odpisy rozliczać należy już standardowo, w czasie, zgodnie z ogólnie przyjętymi zasadami.

Zmieniony: Wtorek, 08 Styczeń 2013 11:56